با تو بودن  همیشه پر معناست

بی تو روحم گرفته و تنهاست

با تو یک کاسه آب یک دریاست

بی تو دردم به وسعت صحراست

با تو بودن همیشه پر معناست

بزن بارون که دلگیرم دارم این گوشه میمیرم...

بزن بارون که دلگیرم دارم دیگه آروم نمیگیرم...

حالا که خسته و تنهام حالا که که اون دیگه رفته...

میفهمم تازه این دردو چقدر تنها شدن سخته...

بزن بارون که عشق اون هنوز توی نفسهامه...

دلیل عشق پاک من غرور سرد اشکامه...

ببار شاید که بگرده تو قلبی که پر از درده...

ببین از وقتی اون رفته چقدر دستای من سرده...

ببار شاید که بگرده تو قلبی که پر از درده...

ببین از وقتی که اون رفته چقدر دستای من سرده...

بزن بارون...

حرف دل

نمی خواهم به جز من دوستدار دیگری باشی

برای لحظه ای حتی به فکر دیگری باشی

نمی خواهم صفای عشقت را دیگری بیند

نمی خواهم کسی نامش به لب های تو بنشیند

نمی خواهم که نقش چهره ای در خاطرت ماند

نمی خواهم نگاهی بر نگاه پاکت آویزد

نمی خواهم به جز من بگیرد دست تو دستی

نمی خواهم کسی یارت شود در این راه هستی

نمی خواهم میان ما جدایی سایه اندازد

خیال دیگری بنیان عشق ما براندازد

نمیخواهم نمی خواهم به جز من یار کسی باشی

نمی خواهم گل نازم

آسان نتوان نوشت از عشق

خواهم ورقی نوشت از عشق

دل یافت ز عشق روشنایی

عشق است و طریق آشنایی

وقتی می آی

وقتی می آی صدای پات

از همه جاده ها می آد

انگار نه از یه شهر دور

که از همه دنیا می آد

تا وقتی که در وا می شه

لحظه ی دیدن می رسه

هر چی که جاده است رو زمین

به سینه ی من می رسه

                     آه

ای که تویی همه کسم

بی تو می گیره نفسم

اگه تو را داشته باشم

به هر چی می خوام می رسم

وقتی تو نیستی قلبمو

واسه کی تکرار بکنم

گل های خواب آلوده رو

واسه کی بیدار بکنم

دست کبوترای عشق

واسه کی دونه بپاشه

مگه تن من می تونه

بدون تو زنده باشه

ای که تویی همه کسم

بی تو می گیره نفسم

اگه تو را داشته باشم

به هر چی می خوام می رسم

عزیزترین سوغاتیه

غبار پیراهن تو

عمر دوباره ی منه

دیدن و بوییدن تو

نه من تو رو واسه خودم

نه از سر هوس می خوام

عمر دوباره ی منی

تو رو واسه نفس می خوام

ای که تویی همه کسم

بی تو می گیره نفسم

اگه تو را داشته باشم

به هر چی می خوام می رسم

ای که تویی همه کسم

بی تو می گیره نفسم

اگه تو را داشته باشم

به هر چی می خوام می رسم

زن مانند شیشه ظریف و شکستنی است .

هرگز توانایی مقاومت او را نیازمایید .

زیرا ممکن است شیشه ناگهان بشکند .

قسمت نشد ببینمت خدانگهداری کنم
فرصت نشد بمونم و از تو نگهداری کنم
گفتم اگه ببینمت دل کندنم سخته برات
اگه یه وقت بگی نرو رفتن پر از درد برام
گفتم صداتو نشنوم ندیده از پیشت برم
پشت سرم زاری نکن چیکار کنم مسافرم

چرا غم ها نمي دانند كه من غمگين ترين غمناك دنيايم
بيا اي دوست با من باش.....
كه من تنهاي تنهايم.....
دوستم داشته باش

سلام ای غروب غریبانه دل

سلام ای طلوع سحرگاه رفتن

سلام ای غم لحظه های جدایی

خداحافظ ای شعر شبهای روشن

خداحافظ ای قصه عاشقانه

خداحافظ ای آبی روشن عشق

خداحافظ ای عطر شعر شبانم

خداحافظ ای همنشین همیشه ام

خداحافظ ای داغ بر دل نشسته

تو تنها نمی مانی ای مانده بی من

تو را می سپارم به دلهای خسته

تو را می سپارم به مینای مهتاب

تو را می سپارم به دامان دریا

اگر شب نشینم اگر شب شکسته

تو را می سپارم به رویای فردام

به شب می سپارم تو را تا نسوزد

به دل می سپارم تو را تا نمیرد

اگر چشمه واژه از غم نخشکد

اگر روزگار این صدا را نگیرد

خداحافظ ای برگ و بار دل من

خداحافظ ای سایه سار همیشه

اگر سبز رفتی اگر زرد ماندم

خداحافظ ای نوبهار همیشه

ای کاش...

                            یکبار دگر باز مجسم می گشت

ای کاش...

                            بهای عشق جز ماتم بود

                            با عشق تو هم نگاه من تر می گشت

ای کاش...

               اولین نگاه سردت را می توانستم درون صندوقی غیر از وهم و خیال زندانی کنم

                                 تا هر وقت نیاز مند شدم در فقر خود بمیرم...